Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Το Δημοψήφισμα και το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης».

Όπως έγραφε και ο Ετιέν Ντε Λα Μποεσί το 1574 στο έργο του «Πραγματεία περί Εθελοδουλείας», δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα καθεστώς εξουσίας, από το να δένει ο εξουσιαζόμενος μόνος τα χέρια του πισθάγκωνα- και να αισθάνεται και ευγνώμων για κάθε χαλάρωμα των δεσμών του.


Ένα μικρό απόσπασμα από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο Το δημοψήφισμα ως ύβρις
του Κώστα Τζαναβάρα.

Εγκλωβισμός
Έχει εγκαθιδρυθεί, με επιστημονικά μεθοδευμένο τρόπο, μία ισχυρότατη σχέση εξάρτησης με το ευρώ. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του εξαρτημένου είναι ότι δεν μπορεί καν να συζητήσει ορθολογικά το ενδεχόμενο να φύγουμε από το ευρώ. Το τονίζω : δεν μπορεί – όχι δεν θέλει. Τρέμει στην ιδέα και μόνον.
Στα ίδια πλαίσια πανικού, δεν μπορεί να αντιληφθεί και μία απλούστατη διαφορά: είναι άλλο θέμα να υποδεικνύει κανείς την σχέση εξάρτησης από το ευρώ και άλλο θέμα να υποδεικνύει αποχώρηση από το κοινό νόμισμα.
Με άλλα λόγια, αν – αν ! – ο ορθολογισμός υποδεικνύει ότι είναι συμφέρον να παραμείνουμε στο ευρώ, «χίλιες φορές» να μείνουμε. Αλλά να είμαστε σε θέση να επεξεργασθούμε λογικά τα δύο ενδεχόμενα. Να μην μείνουμε μόνο και μόνο επειδή τρέμουμε μην φύγουμε. Έλεος!
  • Θεωρία
Όλες αυτές οι βαρβαρότητες κινούνται στα πρότυπα επιστημονικά μελετημένου φαινομένου,  γνωστού ως «Σύνδρομο της Στοκχόλμης». Ήταν ένα αλλόκοτο περιστατικό, όπου οι όμηροι ένοπλης ληστείας κατέληξαν να συμπαθούν τους απαγωγείς τους, φθάνοντας μέχρι να τους υπερασπισθούν στο δικαστήριο και να πληρώσουν πρόθυμα τα έξοδα της δίκης τους.
Από την επιστημονική μελέτη του αξιοπερίεργου φαινομένου, προέκυψε ότι οφειλόταν στην συνδρομή 4 στοιχείων:
(α) άμεση και πειστική απειλή κατά της ζωής των ομήρων,
(β) πλήρης απομόνωσή τους, και
(γ) αδυναμία απόδρασής τους,
σε συνδυασμό με (δ) μικρές δόσεις καλοσύνης από πλευράς των απαγωγέων.
 
 
 
Είναι απλό να βρει κανείς τις αντιστοιχίες στην υπόθεση Grexit.
(α) Απειλούμαστε άμεσα και πειστικά με χρεοκοπία, λες και είναι η πρώτη ή τελευταία φορά που χρεοκοπεί μία χώρα.
(β) Πλήρης απομόνωσή μας από σοβαρές σκέψεις αποχώρησης από το ευρώ. Ο Ελληνικός Λαός δεν γνωρίζει τίποτα για την κατάσταση του ευρώ, τα δραματικά προβλήματα άλλων χωρών κ.λ.π. Πολύ περισσότερο δεν γνωρίζει για τα δραματικά προβλήματα της κατά τα άλλα πανίσχυρης Γερμανίας.
(γ) Αδυναμία απόδρασής μας από όλη αυτή την αθλιότητα. Σε αυτό συμβάλλει και η φαιδρή παρουσία διαφόρων γραφικών, που βάζουν την σφραγίδα της προχειρολογίας τους στην επιλογή «πίσω στη δραχμή». Ας δοκιμάσει ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης να διαβάσει ακόμη και τον τίτλο του άρθρου μου «Grexit: Αμήν και πότε !!!». Τι σχέση έχει αυτό το άρθρο με όσα είναι γνωστά σαν απόψεις του «λόμπυ της δραχμής»;
Μιλάω για αποχώρηση με «ψηλά το κεφάλι». Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό που υποστηρίζω είναι σωστό επειδή είναι διαφορετικό. Δεν μπορεί, όμως, να απορριφθεί ως όμοιο με κάποια που δεν μοιάζει. Δύσκολο;
Όλα αυτά, γίνονται σε συνδυασμό με (δ) μικρές δόσεις καλοσύνης από πλευράς των απαγωγέων. Ελπίδες συμφωνίας, δόσεις δανεικών, παρατάσεις, ενδιαφέρον, δηλώσεις συμπαράστασης και δεν συμμαζεύεται.
Έτσι εξηγείται επιστημονικώς πώς σήμερα καταντήσαμε να παρακαλάμε έντρομοι να μείνουμε στο ευρώ, και μάλιστα «όπως-όπως», ενώ βλέπουμε τα χάλια μας να χειροτερεύουν συνεχώς.
  • Αντίδοτο
Η συνταγή για την απεξάρτηση δεν είναι απλή υπόθεση. Και, πρώτα από όλα, είναι θέμα προσώπου.
Κάποιοι διατηρούν ακόμη, παρά την τρομακτικής ισχύος επίθεση, μία τέτοια πνευματική διαύγεια που μπορούν απλώς να πείθονται από επιχειρήματα. Διαβάζουν, σκέπτονται, κρίνουν. Και αποφασίζουν. Μόνο που – κατά τις αρχές της επιστήμης της Παιδαγωγικής Ψυχολογίας – αυτήν την τυχόν αλλαγή θα πρέπει να την αποδείξουν με αντίστοιχη αλλαγή συμπεριφοράς. Αλλιώς έχουν αλλάξει μόνο στα λόγια.
Το πρόβλημα είναι πολύ δυσκολότερο για όσους χαυνώνονται στην τηλεόραση. Είναι άνιση η θέση τους, είναι σε αγρίως μειονεκτική θέση. Δεν υπάρχουν επιχειρήματα που θα μπορούσαν να τους πείσουν. Γι’ αυτό χρειάζεται συνδυασμός λεκτικών και μη λεκτικών σημάτων. Χρειάζεται ακόμη προσπάθεια και χρόνος.
Πάνω από όλα, όμως, ο πολύς ο κόσμος θα ακολουθήσει τους ισχυρούς πατριώτες. Αυτούς που βγαίνουν συνειδητά και άφοβα στη μάχη. Αυτούς που τολμούν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους.
 .

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

Είδαμε μία πολύπλευρη επιχειρηματολογία που καταδεικνύει ανάγλυφα την ύβρι που χαρακτηρίζει την τρέχουσα διαδικασία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Δεν είναι αστήρικτοι ισχυρισμοί. Είναι αιτιολογημένες απόψεις.
Οι καλοπροαίρετοι, δεν θα αποφύγουν να βάλουν νέες σκέψεις στο μυαλό τους. Η ιστορική αναδρομή που παρέθεσα, αισθάνομαι ότι έδωσε τροφή σε όσους λαχταρούν επί τέλους κάτι σωστό σε αυτό τον τόπο. Ίσως διέλυσα και κάποιες παρανοήσεις, ίσως διόρθωσα κάποιες εντυπώσεις λανθασμένες.
Επί του προκειμένου, αισθάνομαι ότι αποκάλυψα την αθλιότητα των βασικών υποστηρικτών του ΝΑΙ. Κατέθεσα πολιτικά επιχειρήματα που είναι σε θέση να τους κατατάξουν επαξίως στην κορυφαία θέση προδοτών της Πατρίδας. Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να κρίνει. Και έχει σημασία να μπορέσει να διακρίνει τα νέα στοιχεία της επιχειρηματολογίας. Δεν νομίζω π.χ. ότι έχει ξανατεθεί συγκροτημένη επιχειρηματολογία που να αποδίδει στην στάση της αντιπολίτευσης το κλείσιμο των τραπεζών. Γιατί θέλουν διακαώς κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και όχι συναινετικό δημοψήφισμα;
Είδαμε και αναλυτικά επιχειρήματα, ψύχραιμα, για τα ενδεχόμενα που έχει επιτηδείως δαιμονοποιήσει η ενορχηστρωμένη προπαγάνδα. Ας δούμε ψύχραιμα το Grexit και την δραχμή, και ας αποφασίσουμε το καλύτερο. Αλλά ψύχραιμα, όχι υποταγμένοι στην προπαγάνδα και τον φόβο και τρόμο που καλλιεργείται.
Τέλος είδαμε και από επιστημονική πλευρά την εξάρτηση και την απεξάρτηση. Και ο καθένας μας θα προβληματισθεί, πρώτα από όλα, για τον εαυτό του. Για την συμπεριφορά του και την δράση του.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου